Sterren Vervagen: Hoofdstuk 2

Ik schrok op van een ronkende gele kever die vlak langs me reed. Ik besefte me
dat ik het koud had en pakte mijn zachte beige vest uit mijn tas en sloeg die strak
om me heen. Het vest voelde zacht en troostend. Gekregen van een of andere
kasjmier firma die wilde dat ik het aan zou trekken op een van mijn Instagram
posts voor een zakcentje. Ik slaakte een diepe zucht. Mijn gouden armbanden
aan mijn ranke polsen voelden opeens zwaar aan, en het allerliefst wilde ik
mezelf opkrullen en hier aan de oprit in een hoopje ellende gaan slapen, maar
daar zou de pers helemaal van smullen. Ik moet op een of andere manier bij
Robin komen. Haar beste vriend zou weten wat Bella moest doen, dat wist hij
altijd. Robin was de slimste man die ze kende. Ze hadden samen op de
middelbare school gezeten. Hij was de enige vriend naast zijn man Alejandro die
ze had overgehouden nadat ze bekend werd. Ze had zich in het uitgaansleven
gestort, dronken van haar bekendheid en alles wat daar bij kwam kijken. Robin
had net zijn club Provocateur op het Leidseplein geopend en Bella was verliefd
geworden op de toen nog zo charmante Tom Jackson. Bella gaf een
flauw glimlachte bij de herinnering. Ze had Tom ontmoet op de opening van
Provocateur, en ze was onder de indruk geweest van zijn zelfverzekerdheid. Tom had net zijn tweede filmhit gescoord, en iedereen wist wie hij was. Bella voelde zich alsof
ze een lot uit de loterij had gewonnen toen Tom haar mee uit had gevraagd. En
nu zat ze hier. Ze keek om zich heen. De zonsondergang zorgde voor een rood roze en oranje lucht. Het zag er zo romantisch uit, Bella dacht aan hoe het had kunnen zijn met Tom en langzaam voelde ze nieuwe tranen lichtjes prikken achter haar ogen. Ze stond er
weer alleen voor.

Mac we gaan het maken jongen! James keek voorzichtig over zijn schouder, met
een hand aan het stuur. De grote golden retriever op de achterbank van zijn gele
kever hield zijn kop schuin en keek hem triomfantelijk aan. James stak zijn vrije hand
naar achteren en gaf de grote hond een aai over zijn zachte koppie. Als we
eenmaal gesetteld zijn en ik heb mijn manuscript laten lezen aan een uitgeverij
zijn we binnen Mac! Hij tilde het dikke pak A4tjes op die op de passagiersstoel
lagen en hield het als een trofee omhoog. Dit wordt ons ticket naar vrijheid! Stel
je voor, schrijvend geld verdienen, dat klinkt toch te mooi om waar te zijn.
Mensen laten voelen wat ik voel alleen maar door woorden aan elkaar te rijgen.
zei James enthousiast. De grote hond keek hem niet begrijpend aan. Dan kan ik
lekker thuis werken maat! Kan ik jou ook wat meer uitlaten. James keek weer
naar achteren, Mac was er ondertussen bij gaan liggen en keek James boos aan
met zijn voorpoten over elkaar geslagen. Ja, ik weet het, we gaan er niet op
vooruit qua ruimte, maar het is Amsterdam! Het New York van Nederland! Als we
het ergens kunnen maken is het hier, en ik beloof je dat als ik eenmaal rijk ben ik
een huis met een mega grote tuin voor ons koop! Mac kwam geïnteresseerd overeind, alsof hij James kon verstaan. Die eikels van thuis zullen we eens laten zien dat het beter is om tegen de gevestigde orde in te gaan! James dacht terug aan het conservatieve dorp waar hij met zijn ouders had gewoond. Waar hij was gepest omdat hij het liefst thuis zat, zelfs toen iedereen uit zijn klas uitging. James had geweigerd. Hij was door het eeuwige gepest van zijn klasgenoten bang geworden voor mensen en het enige wat hij het liefst deed was schrijven, lezen en met Mac spelen. In zijn eigen wereld kon James zelf bepalen wat er gebeurde en hoefde hij niet bang te zijn uitgelachen te worden. Mac gaf een lange geeuw. Ja ja, ik hou mn mond al. James draaide de volumeknop van de radio omhoog en begon keihard mee te zingen met de red hot chili peppers, dit was het ultieme road trip
gevoel dacht James, hij voelde zich gelukkig en kon niet wachten tot zijn
avontuur in de hoofdstad echt zou beginnen. Het was al schemerig toen hij een
meisje langs de kant van de weg zag zitten. Ze had lang bruin haar wat voor haar gezicht hing. Er stond een donkere leren duur uitziende koffer naast het meisje en ze zag er
veel te mooi en verzorgd uit om op de grond te zitten. Ze zat onhandig tegen de
omheining van een grote villa aangeleund met een boek rustend op haar
opgetrokken knieën. Een meisje met een boek is toch wel het mooiste wat er is
zuchtte hij en begon al mijmerend automatisch langzamer te rijden. James
twijfelde of hij zich met het mooie meisje moest bemoeien, maar juist op dat
moment keek ze op. Hij zag een glinstering in haar ogen, alsof ze had gehuild en
James trapte intuïtief op zijn rem en het kleine autootje kwam protesterend en
met piepende banden tot stilstand.

Ik schrok op van het gepiep van de banden en tot mijn verbazing zag ik dat het
gele kevertje een paar meter verderop tot stilstand was gekomen. In paniek had
ik mijn boek van mijn schoot laten vallen. Zou de bestuurder me herkend hebben
vroeg ik me angstig af. Mijn hart klopte in mijn keel toen de auto achteruit reed.
Godver. Ik vloekte binnensmonds en balde m’n vuisten van de plotselinge stress,
ik zat niet echt te wachten op mensen die fotos van me maakten op mn
dieptepunt, maar goed een BN-er in tranen tegen de omheining van haar eigen
villa met een koffer naast zich is wel de natte droom van elke paparazzo bedacht
Bella zich. De kleine brommende gele Kever kwam tot stilstand voor haar voeten en het raampje werd met veel pijn en moeite, maar vooral gepiep naar beneden
gedraaid.

Bedenkelijk trok ik mijn wenkbrauw omhoog, het was niet de standaard
auto die normaal gesproken door het Gooi heen crosste, maar ze vond het een
prachtding.

Waarschijnlijk zag ik er heel verward uit want uit de auto klonk een
weifelende vraag. “Heb je hulp nodig?”

Ik moest gaan staan om te kunnen zien wie mij hulp bood. Een grijnzend hoofd met donkere krullen en een bril met een
veel te zwaar donker montuur op een zongebruinde neus staarde me aan. Het
was een knappe jongen van eind twintig schatte ik zo. Zijn grote bruine ogen
straalden het enthousiasme uit van een jonge pup en hij lachte breed zijn witte
tanden bloot. Hij keek zo hoopvol dat ik in de lach schoot gevolgd door
het uitgebreid en erg on charmant ophalen van mijn neus door al dat huilen. De
jongen bleef me aanstaren, en ik werd ongemakkelijk. Wat? Vroeg ik
onbeleefd. Hij lachte, dat zon meisje zulk geluid kan produceren zeg. Ik lachte
terug en voelde dat mijn wangen rood werden. Tegenwoordig word ik niet zo snel
meer verlegen, maar deze jongen zei het alsof hij het over meer dan mijn uiterlijk
had en ik voelde me opeens een lompe boerin. Ik schraapte mijn keel. Ik zat
even van de zonsondergang te genieten. De jongen keek langs me heen. .
Eh…langs de kant van de weg met een grote reiskoffer, vroeg hij. Ga je op reis?
Ik keek om en zag hoe verloren ik erbij moet hebben gezeten naast mijn
gigantische koffer. Ik zuchtte diep, nou, nee niet bepaald. Ik moet naar het
centrum, maar de batterij van mijn telefoon is op dus kon ik geen taxi bellen, en
naja, lopen is geen optie, de jongen wierp een blik op haar pumps en schudde
zijn hoofd. Ik snap niet dat je daar niet op kan lopen hoor, hij lachte hard om zijn
eigen grap. Ik glimlachte, nee inderdaad elk meisje zou verplicht een paar
kilometer moeten kunnen lopen op deze hakken Zijn blik hield de mijne even vast
en ik voelde een gek gevoel in mijn onderbuik. Eh. Ja, dus dat mompelde ik en
kuchte even om de ongemakkelijke situatie net nog even wat ongemakkelijker te
maken, daar was ik een ster in. Ik draaide met mn ogen om mijn eigen
onhandigheid. De jongen keek me met een schuin hoofd aan, nou, ok, leuk je
gesproken te hebben, doei! De kever trok op. He! Zonder erbij na te denken riep
ik de kever na, geen moment erbij stilstaand dat de jongen natuurlijk een grapje
maakte. Hij stopte weer en ik liet mijn ingehouden adem weer de vrije loop. Ik
rende zo goed en zo kwaad als het ging naar het kleine gele autootje en bukte
voor het passagiers raam. De jongen had de grootste lol. Ik moest toch even
kijken of je echt niet op die hakken kan lopen, maar volgens mij gaat het prima.
Ik probeerde hem boos aan te kijken, maar kon mijn lach niet inhouden wat me
verbaasde, meestal had ik mijn emoties in de hand, en deed ik precies wat ik
wenselijk achtte. De jongen stapte uit en liep naar mij toe. Hoi, ik ben James. Hij
stak zijn hand uit. Ik keek er even bedenkelijk naar, alsof ik niet zeker wist of ik
het in me had nog een keer teleurgesteld te worden, maar gaf toen een hand
terug. Bella, zei ik zacht. Leuk je te leren kennen Bella, en hij bracht mijn hand
naar zijn mond en gaf een kleine kus op mijn hand, toen zijn lippen mijn huid licht
aanraakten schoot er een onbekend gevoel door me heen. Alsof er iets op het
punt stond om te gebeuren. Kom, laat mij maar, hij plaatste zijn handen op mijn
schouders en wreef even op en neer om me warm te krijgen, om vervolgens mijn
koffer te pakken.

James hield het portier voor me open. Er lag een dik pak papier op de stoel en ik
tilde het op om te kunnen zitten. Ik las wat er op de kaft stond. Sterren vervagen?
Hm, ik voelde me nog niet op mijn gemak genoeg om James te vragen wat het
dikke bij elkaar gebonden stapeltje papier te betekenen had. Ik legde het
bundeltje bij mijn blote voeten, naast mijn schoenen die ik uit had geschopt.
James trok op en mijn haar wapperde voor mijn gezicht. Ik keek naar mijn blote
voeten die ik op het dashboardkastje zette. Eindelijk waren ze verlost van die
torenhoge helse hakken. Mooie tenen hoor. Ik keek hem vol afgrijzen aan.
James grijnsde. Mijn tenen? Dat is echt het goorste wat ik ooit heb gehoord!
James had zijn ontzettend innemende glimlach opgezet en staarde bewust naar
de weg, mijn blik negerend. Hij zat een beetje onderuit gezakt en stuurde
nonchalant met een hand alsof hij een beetje voor de tv zat te zappen. Waarom
zijn nonchalante altijd de leukste bedacht Bella zich pijnzend. Ik vind tenen leuk
zei hij…en vooral deze… hij keek overdreven naar mijn voeten en telde tot 10,
vooral deze tien exemplaren zei hij er achteraan. Ik glimlachte, maar liet mijn blik
op de weg voor ons rusten. Ik vond het moeilijk te pijlen of James een enorme
charmeur was of gewoon van nature een ster was in stuntelige charme. We
zaten een tijdje in stilte totdat ik opeens iets nats aan mijn elleboog voelde.
WOAAAH! Ik sprong voor mijn gevoel een paar meter boven mijn stoel uit en
keek naar achteren. Een grote blije hondenkop keek me nietsvermoedend aan.
Hahaha, James kwam niet meer bij en moest het stuur met beide handen
vastpakken om niet van de weg te slingeren. Ik haalde mijn handen door mijn
lange kastanje bruine haar om van de schrik te bekomen en me een houding te
geven. Jezus ik schrok me dood vloekte ik. Ik keek weer om. De grote golden
retriever keek me nog steeds vrolijk en afwachtend aan, niet bewust van mijn
bijna-hartaanval die hij net had veroorzaakt. Dat baasjes dus echt op hun hond
beginnen te lijken naarmate ze ze langer hebben is dus echt zo bedacht ik me en
ik stak voorzichtig mijn hand uit. De golden retriever snuffelde even en duwde
toen zijn neus tegen mijn uitgestoken hand aan, ik kreeg een brok in mijn keel bij
het zien van deze grote harige hond, hij deed me denken aan de hond die ik van
mijn moeder had gekregen toen ze een nieuwe vriend had en vaak weg was. Ik
besloot dat ik klaar was met huilen deze avond en gaf hem een aai over zijn
grote kop en legde mijn focus op James. Hoe heb ik die nou over het hoofd
kunnen zien?! Ja ik was al verbaasd dat je niks zei Mac is inderdaad moeilijk te
missen he, zei James. Mac? en ik keek James niet begrijpend aan. Ja, ik heb
een Mc Donalds fase gehad. Hij is vernoemd naar mijn favoriete burger van toen;
Big Mac. Ik staarde hem aan met grote ogen. Dit meen je niet, waar de fuck heb
je het over? James gaf een kort lachje. Ja, vraag maar niks. James schudde
even zijn hoofd en hij richtte zich weer op de weg, hij werd een beetje stil.
James? Ik dacht dat er een grappig verhaal zou komen, vertel! Hmmm, James
keek bedenkelijk. Vertel nou! Nah, het is minder grappig dan je zou verwachten.
Ik ging weer onderuit zitten en maakte me comfortabel. Anders laat ik mijn tenen
nooit meer zien zei ik met een kinderachtig stemmetje. Ik zette mijn voeten met
de rood gelakte teennagels quasi demonstratief weer op het dashboard en
wiebelde met mijn tenen. James lachte even en keek me aan met een
argwanende blik, alsof ook hij zat te twijfelen of hij weer een nieuw persoon kon
vertrouwen. James onzekerheid was bijna tastbaar in de kleine kever, ik voelde
dat dit onderwerp gevoelig lag, en ik gaf hem een bemoedigend knikje en
probeerde met mijn ogen te zeggen; ik ben ook bang, maar ik zit hier met jou,
een vreemde in een gele kever, ongemakkelijker dan dit word het niet. Nou,
vooruit zei James uiteindelijk. Maar alleen omdat ik niet zonder jouw tenen zou
kunnen leven vervolgde hij ondeugend en gaf een knipoog. Ik voelde weer dat
onbestemde gevoel door me heen gaan alsof ik even de lucht in werd getild door
honderden witte vlindertjes en daar zwevend naar mezelf keek, ik schudde het
beeld van me af. Nou, James schraapte zijn keel om tijd te rekken, hij had echt
geen zin om dit verhaal te vertellen dat merkte Bella aan alles. ik was als jongetje
eigenlijk altijd te vinden in de Mc Donalds. Mijn ouders waren vaak op reis voor
hun werk en lieten geld achter voor boodschappen. Maar als je dertien bent geef
je je geld natuurlijk niet uit aan groente en fruit, maar aan uitgaan, blowen en
meisjes. En als je een vreetkick had ging je naar de mc donalds vulde Bella hem
aan. James kuchte even. Eh nee, ik was dus niet zo’n jongen. Ik was niet zo heel
populair op school. Ik zat altijd met mijn neus in de boeken en had geen
vrienden. Ik keek naar James en ook al zag ik hem van de zijkant, ik zag dat het
hem nog steeds dwars zat. Jongens en meisjes van dertien zijn niet altijd even
aardig, en omdat ik geen vrienden had en ik toch moest eten ging ik altijd naar
de mc donalds. Dan zat ik daar met een boek totdat ik een paar happy meals op
had en mijn boek uit was. Een paar happy meals riep ik verschrikt uit. ja, ik had
op een gegeven moment drie van de vier muren in mijn kamer volgebouwd met
de poppetjes die je er bij krijgt, dus dan heb je een idee hoe erg het was. Ik werd
steeds dikker en ongelukkiger, bewegen was moeilijk. Ik kon geen trap op lopen
zonder hijgend aan te komen, soms zweette ik ook nog heel erg, kan je nagaan
hoe ongemakkelijk dat is als jongen op de middelbare school. Bella knikte
begrijpend. Mijn ouders viel het op een gegeven moment op, veel te laat
trouwens, en met kerst waren we sinds lange tijd weer met zijn drieeen bij elkaar.
Met kerstochtend liep ik naar beneden en zag ik een grote groene doos onder de
kerstboom in de woonkamer  staan. Er zaten gaten in en er zat een gigantische
rode strik omheen. Ik voel de kriebels in mijn buik weer als ik eraan terug denk.
James wreef even over zijn buik en Bella leefde met hem mee. Was het Mac
vroeg Bella hoopvol. Nee een playstation, nou goed? Ze lachte. Ja, het was een
kleine golden retriever pup met grote lieve ogen. Had James nou tranen in zijn
ogen? Ze kon het niet goed zien omdat hij zijn ogen uitsluitend op de weg wierp.
Ik denk dat mijn ouders hoopten dat ik eindelijk een vriend zou hebben, ook al
moest het in de vorm van een hond en dat werd Big Mac. Ik wist al meteen dat
hij mijn leven zou veranderen en ik noemde hem naar mijn lievelingseten om me
er aan te herinneren dat ik nooit meer zo zou worden. Het viel stil. Bella had met
open mond zitten luisteren, en was er nog stil van. En ik ben ook nog eens flink
afgevallen door deze rakker! James verbrak de stilte en stak zijn hand naar
achteren. Mac veerde meteen op en gaf kopjes als een krolse kat. Wat een
prachtig verhaal! Bella wist niet wat ze moest zeggen. Ze had nog nooit
meegemaakt dat iemand haar in zo’n korte tijd in vertrouwen nam. Haar meeste
vrienden waren niet zo, die hadden nooit iets toegegeven wat ze maar een
beetje in een slecht daglicht zou zetten, maar dat waren ook niet echt vrienden
bedacht Bella zich ineens droevig. Ze staarde stil uit het raampje, onder de
indruk van hoe ze zich voelde.

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s