Recensie: The Maze Runner – James Dashner

Nadat de eerste trailer van The Maze Runner in de bioscoop verscheen besloot ik meteen het boek te lezen. Voor echte ‘Hunger Games’ fans zoals ik schijnt The Maze Runner namelijk een absolute must read te zijn.

Een kleine introductie (let op: spoiler alert!)

The Maze Runner gaat over Thomas. Deze jongen van zestien jaar oud wordt in een lift vervoerd naar een wereld waar hij geen idee van heeft. Thomas heeft geen herinnering aan zijn leven voordat hij in de lift werd gevonden. Hij komt terecht in ‘The Glade’, waar ongeveer vijftig jongens tussen de twaalf en achttien jaar al twee jaar leven. Elke maand komt er een nieuwe jongen bij via de lift, evenals benodigde spullen zoals eten.

The Glade is een groot veld waar de jongens alles doen: eten, slapen, werken, etc. Er zijn een paar huisjes zoals ‘the Slammer’ (de gevangenis) en een soort buurthuis waar wordt vergaderd door ‘the Keepers’ (de hoge raad van the Glade).

Om the Glade staan grote muren die bij zonsopgang en zonsondergang open en dicht schuiven, en zo elke dag toegang geven tot ‘the Maze’: een doolhof zo groot dat niemand weet waar het ophoudt.

Thomas wordt geforceerd om in een korte tijd het bizarre leven onder de knie te krijgen wat de jongens met elkaar hebben opgebouwd. Het dialect wat ze zich eigen hebben gemaakt bestaat uit woorden zoals; ‘klunk’, ‘greenie’, ‘shuck’ en ‘shank’, wat me lichtelijk aan Harry Potter deed denken. Het was echter niet heel lastig te begrijpen wat hier mee werd bedoeld en het was niet vervelend om te lezen, maar maakte het verhaal juist wat lichter waar nodig.

‘The Gladers, zoals de inwoners worden genoemd, hebben een werkgroep in het leven geroepen voor iedereen met een bepaalde kwaliteit en om orde te creëren in het lugubere wereldje waar ze in leven. Zo zijn er bijvoorbeeld jongens die op het land werken, in het ziekenhuis, er is een kok, en je hebt ‘the Runners’.

The Runners gaan elke dag het doolhof in, maken aantekeningen en proberen zo te ontsnappen uit deze wereld. Niet iedereen kan Runner zijn. Het doolhof verandert namelijk elke dag en je moet voor zonsondergang weer terug in the Glade zijn, want niemand heeft ooit een nacht overleefd in het doolhof, waar ‘the Grievers’ (enge robotachtige beesten) iedereen verwoesten die op hun pad komen.

Thomas voelt zich meteen aangetrokken tot the Runners en voelt een onverklaarbare drang om ook een Runner te worden. Uiteraard is iedereen hier op tegen, omdat je maanden van training achter de rug moet hebben om het doolhof te overleven en een Griever te slim af te zijn. Alleen blijkt Thomas hier juist een talent voor te hebben…

Wat ik van het boek vond: 

In één woord: fantastisch! Ik kan niet wachten tot ik het tweede deel in handen heb om te lezen. Het verhaal was zo spannend dat ik moeite had om het boek aan de kant te leggen. Elke keer wanneer je iets voorspelbaars verwachtte gebeurde het tegenovergestelde.

De hoofdstukken zijn vrij kort (ongeveer zes bladzijden per hoofdstuk) waardoor het makkelijk weg leest en het niet verveelt. Wel raad ik aan het boek in het Engels te lezen wanneer mogelijk. Ik denk dat het boek in het Nederlands wat kinderachtiger over kan komen dan het in de originele taal wordt beschreven.

Er zit iets minder romantiek in het boek dan we van the Hunger Games gewend zijn, maar ik heb zo’n vermoeden dat dit in het tweede deel ‘The Scorch Trials’ zal veranderen, aangezien er halverwege het eerste deel een meisje ten tonele verschijnt!

Het boek deed me wel erg denken aan ‘Gone’ van Michael Grant. Beide verhalen gaan over een wereld waarin tieners geforceerd worden te leven met de fouten die volwassenen in een verrotte maatschappij hebben veroorzaakt, maar zo zijn er tegenwoordig natuurlijk ontzettend veel.

Ik vond het af en toe storend dat Thomas bepaalde dingen wel kon herinneren wat wel erg handig was voor het verhaal, alsof de schrijver zich in de knoop had geschreven en op deze manier het verhaal weer recht kon breien.

Desalniettemin heb ik op sommige punten buikpijn gehad van de gruwelijke dingen die er in the Maze gebeurden en struikelde ik soms over de zinnen, omdat ik zo snel verder wilde lezen.

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s