Recensie: De kamer – Jonas Karlsson

‘De kamer’ van Jonas Karlsson is zo’n boek waarvan je denkt; “het zal wel, geen idee, lees ik later wel”. Ik las het boek binnen twee dagen uit. Mocht je dit surrealistische verhaal nog willen lezen, wat ik je zeker aanraad, lees dan niet verder, of lees heel snel.

Bjorn, de hoofdpersoon, is een man (ik gok van middelbare leeftijd) die is overgeplaatst binnen een overheidsinstelling. Niks vreemds aan. Hij probeert een goede indruk op zijn nieuwe collega’s te maken, echter merk je al meteen dat hij zich superieur voelt aan de rest.

De ongemakkelijke situaties die worden beschreven zijn charmant van simpelheid, maar groots qua impact. Af en toe wilde ik Bjorn wel voor zijn hoofd slaan, en gillen “waar ben je mee bezig?!”.

Bjorn is erg narcistisch en zijn trekjes liegen er niet om. Zijn overbuurman is ietwat chaotisch waardoor er af en toe een voorwerp op Bjorn’s deel van het bureau beland. Bjorn kan niet begrijpen hoe iemand zo dom kan zijn om aan een onopgeruimd bureau te werken, en baalt enorm dat hij zijn werkplek moet delen met zo’n zwakzinnige. Wanneer Bjorn er genoeg van heeft besluit hij een oogje toe te knijpen en belanden er verschillende rapporten op zijn deel van het bureau.

Er is een eigenaardigheid aan Bjorn die de rust op het kantoor in de war schopt en waar de collega’s over klagen bij hun meerdere: Karl. Bjorn gaat af en toe naar een kamertje dat hij heeft gevonden naast de toiletten. Hier is alles perfect geordend en kan hij in alle rust werken. Hij vindt het fijn om in deze kamer te zijn. De collega’s zien Bjorn echter helemaal geen kamer binnengaan maar minutenlang voor een muur bij de wc’s staan.

Bjorn’s rare gedrag werkt de collega’s op hun zenuwen en er wordt een psychiater ingezet, maar ook dit helpt niet. Bjorn is er van overtuigd dat de kamer bestaat, alleen geeft zijn baas Karl aan dat hij hier niet meer mag komen, en dat zelfs zijn baan hier van af hangt.

Bjorn besluit de rapporten die door ‘nalatigheid’ op zijn bureau zijn beland, in de kleine uurtjes uit te werken in zijn kamertje. De rapporten levert hij keurig in alsof zijn overbuurman ze heeft gemaakt. Wanneer Karl de overbuurman, Hakan, overlaadt met complimentjes over zijn sublieme rapporten komt er aan het licht dat Bjorn ze heeft gemaakt en kan Bjorn eisen gaan stellen. Zo wil hij gewoon toegang tot ‘zijn kamer’ waar hij in alle rust kan werken aan zijn geweldige rapporten.

Bjorn doet denken aan Sheldon Cooper van The Big Bang Theory, zo zelfingenomen als hij is. Hij is alleen ook hartstikke gestoord, of geniaal. Iets waar je niet achter komt waardoor dit boek nog lang in mijn gedachten zal blijven.

Karlsson heeft het boek in eenvoudige taal geschreven, wat maakt dat je het zo uitleest. Het verhaal is simpel, maar zo origineel en goed in elkaar gezet dat je zou willen dat je het zelf had bedacht. Een must read voor iedereen die een lekker weglees boek zoekt met het geraffineerde van een literair hoogstandje.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s