Recensie: De man van je leven – Arthur Japin

Toegegeven, ik ben bevooroordeeld; mijn lievelingsschrijver is Arthur Japin, dus zijn nieuwste boek ‘De man van je leven’ heeft bij mij een streepje voor op alle andere net uitgebrachte boeken, en is zonder pardon bovenop mijn leesstapel beland.

Het zeventiende, (als ik het goed heb) uitgegeven werk van de heer Japin wordt niet zo hoog gerecenseerd als haar voorgangers, desondanks heb ik het in een zucht uitgelezen.

‘De man van je leven’ gaat over Tilly, Markus en Iris. Dit zijn de enige personages die voorkomen waardoor het nog moeilijker lijkt het verhaal interessant te houden. Tot overmaat van ramp speelt het verhaal zich af op een van de wadden eilanden, echter is dit geen reden voor een langdradig verhaal.

Markus en Tilly zijn al jaren gelukkig getrouwd totdat Tilly ongeneselijk ziek wordt. Markus is er kapot van en staat zijn Tilly bij waar hij kan. Omdat Tilly niet wilt dat Markus alleen achterblijft zonder een door haar goedgekeurde vrouw naast zijn zij, geeft Tilly, Markus op bij een datingsite als weduwnaar. Markus heeft geen idee en schrikt zich dan ook dood als er op een dag een zogenaamde oude schoolvriendin in zijn huiskamer zit.

In dit boek is niets wat het lijkt en het is zeker een boek wat je moet lezen, daarom wil ik het verhaal niet tot in den treure uitmelken. Het is inderdaad niet ‘Een schitterend gebrek’, maar kom op, geen enkele schrijver kan zo’n prachtig boek overtreffen.

Enkele keren heb ik mijn adem ingehouden. Bijvoorbeeld wanneer Tilly en Iris de details van hun overeenkomst doornemen en ze Markus thuis horen komen. Je kan bijna een speld horen vallen ook al ben je niet fysiek bij deze, tot in detail beschreven personages.

De man van je leven is een bijzonder boek met prachtige, bijna filosofische uitspraken zoals we dat van Japin gewend zijn. De zinnen zijn zo mooi dat ik er enkele heb opgeschreven, wijze woorden in tijden van chaos en wanhoop zijn natuurlijk altijd welkom.

Een paar door mij erg geapprecieerde ‘dooddoeners’;

‘In het aangezicht van hun verlies schatten mensen wat ze al die tijd bezaten pas op waarde’

‘Liefde richt zich op een ander, passie denkt enkel aan zichzelf’

‘Iets te betekenen nadat alle betekenis verloren is gegaan’.

Vooral voor de romantici en filosofen onder ons is dit er zeker weer een voor in de boekenkast om bij behoefte aan wijze raad er keer op keer weer uit te pakken.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s