Recensie: How to be both – Ali Smith

Toen ik over ‘How to be both’ las op een van mijn lievelings websites: Hello Giggles was ik meteen geïntrigeerd.

Een boek wat de Bailey’s Women’s prize for fiction in de wacht heeft weten te slepen en ook nog uit twee delen bestaat, waarvan je van tevoren niet weet welke je eerst krijgt leek me een gouden aankoop.

Ik had nog zoveel boeken liggen om door te worstelen, dus moest ik van mezelf wachten totdat ik op zijn minst één boek van mijn stapel had weggelezen. Nou wilde het toeval dat ik diezelfde week naar Londen ging en ‘toevallig’ langs een Waterstones liep en het boek ‘toevallig’ in de etalage lag. Natuurlijk kon ik mezelf niet tegen houden en heb ik het meteen gekocht…en gelezen!

Mijn boek begon met het ‘historische deel’. Dit verhaal gaat over Francescho del Cossa; een schilder die in het 15e eeuws Italië de mooiste kunst maakt. Wat (bijna) niemand weet is dat Francescho eigenlijk een meisje is. Maar als meisje mocht je vroeger niet schilderen, dus zwachtelt ze haar boezem strak in en weet ze in het bordeel de prostituees voor zich te winnen door ze te portretteren. Hier komt Francescho er ook achter dat ze op vrouwen valt.

Francescho’s deel is prachtig geschreven. Heel poëtisch en sprookjesachtig. Echter is het ontzettend moeilijk om doorheen te komen. Dit komt door het oud Engels en de af en toe saaie gedeeltes die de prachtigste passages toch aan elkaar weet te lijmen.

Het tweede deel gaat over George. Een tiener meisje die in de tegenwoordige tijd leeft in Engeland. Hier valt meteen op dat er weer een meisje een mannelijke naam draagt. George moeder is overleden en ze blikt terug op de kostbare tijd die ze met haar heeft gehad. Op hetzelfde moment krijgt George een goede vriendin waardoor ze worstelt met haar seksualiteit; ook een overeenkomst met Francescho. Met haar nieuwe vriendin bespreekt ze de liefde van haar moeder voor een vrij onbekende Italiaanse schilder uit de 15e eeuw.

Zoals je al zou verwachten las het deel over George als een trein. Het lijkt me dan ook heel moeilijk om te beginnen met dit deel, omdat je daarna door het moeilijke deel van Francescho moet.

Ik vond het verhaal erg knap bedacht. Ali Smith heeft heel veel research moeten doen, wat ik erg waardeer. Wat ik jammer vond is dat ik de rust niet kon vinden om het boek goed te lezen. Dit kwam door meerdere factoren:

  • Het boek bestaat uit twee delen. Ik had onbewust heel veel haast om bij het tweede deel te komen.
  • Het leek alsof de schrijfster er teveel in kwijt wilde; historie, feminisme, poëzie, rouw, mysterie etc.

Voor mij las het boek hierdoor minder lekker weg. Maar de meeste pareltjes zijn niet in een klap uit te lezen, en dat is zeker wat dit boek is; een pareltje!

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s