Recensie: Ik heet Lucy Barton – Elizabeth Strout

Ik heet Lucy Barton is een boek met veel meer emotionele impact dan de hoeveelheid bladzijden zouden doen vermoeden.

In het 174 pagina’s tellende verhaal vertelt Lucy hoe ze in het ziekenhuis terecht komt met een blindedarmontsteking. Ze wordt ziek, en is langer aan haar ziekenhuisbed gebonden dan gepland. Lucy komt uit een arm gezin, en heeft geen goede band met haar ouders. Toch komt haar moeder tot Lucy’s verbazing naar het ziekenhuis om haar bij te staan. Samen halen ze herinneringen op over gemeenschappelijke kennissen om het vijf dagen lange bezoek luchtig te houden.

Langzaam maar zeker wordt duidelijk hoe de relatie van Lucy en haar moeder precies in elkaar steekt en wordt er een beeld geschetst van de opgroeiende Lucy, haar familie en vrienden.

Het is moeilijk om tijdens het lezen van ‘Ik heet Lucy Barton’ geen traan te laten. Het is schrijnend hoe de relatie van moeder en dochter iets moois had kunnen zijn, maar door omstandigheden nooit op die manier heeft mogen groeien.

De eenvoud zorgt ervoor dat het verhaal je aangrijpt; heel knap gedaan!

Ik heet Lucy Barton is geschreven door Elizabeth Strout en in April 2016 in Nederland uitgegeven door uitgeverij Atlas contact.

Elizabeth Strout heeft al heel wat romans op haar naam staan waaronder Olive Kitteridge, waar ze in 2009 een Pulitzer voor in de wacht heeft gesleept.

Voor de mening van onze eigen Herman Koch over ‘Ik heet Lucy Barton’ klik je hier.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s